Sözde modern tıbbın en ciddi eleştirisi, onun bir ölüm tıbbı olmasıdır. "Modern" tıp uygulayan doktor artık yaşamın yanında bir yardımcı değil, ölümün suç ortağıdır. Bu doktorlar ölümle bir anlaşma yapmışlardır: Gerçekten ölmeye hazır olan insanlar, ölüm onları doğal olarak ele geçirmeden önce "modern" hekim tarafından deneyleri için bir süre daha tutulabilirler. Bu oyunun şartı, doktorların hastayı ister hemen ister uzun vadede daha da hasta eden şeyleri kullanmalarıdır.

Geleneksel tıp adamı hastanın yaşamını güçlendirmek için doğanın güçlerini seferber ederken, Batılı "uygar" doktor ölümcül ilaçlar kullanıyor. En çarpıcı örneklerden biri, kanser hastalarına radyasyon veya sitotoksik ilaçların uygulanması ya da mide gibi hastalıklı organların parça parça cerrahi olarak çıkarılması gibi yaygın uygulamalar değil, antibiyotiklerin geliştirilmesidir.

Orta Çağ'dan beri birçok hastalığın ortadan kaldırılmasını sağlayan bu bakteri toksinlerinin başlangıçtaki faydalı keşfi, bugün dramatik bir şekilde tersine döndü. Antibiyotikler, dünya çapında halk sağlığını tamamen mahvetti ve bu durum ancak şimdi yavaş yavaş fark ediliyor.

Çünkü antibiyotikler sadece istisnai durumlarda değil, sürekli olarak kullanılıyor. Dahası, antibiyotikler geleneksel kimyasal tarımda tamamen normal bir yem katkı maddesi. Vücutlarımız artık kronik olarak antibiyotiklere maruz kalıyor.

Bunun en kötü sonucu, birçok patojenin antibiyotik direncine karşı yaygınlaşması bile değil. Doktorların ölümle yaptığı şeytani anlaşma, insan sağlığının temel direklerinden birinin yıkılmasına yol açtı:

İyi bakteriler, vücudumuzda sağlık bekçisi görevi görerek ve kanımızı kötü mikropların, özellikle de virüslerin ve virüs parçacıklarının salgılarından temizleyerek hayati öneme sahiptir.

Faydalı bakteriler, antibiyotiklere kronik olarak maruz kalan insan vücutlarında giderek daha az rahat ediyorlar. Bu sağlık destekleyici bakterilerle simbiyoz (birlikte yaşama) eksikliği, insanların bugün her türlü virüsle boğuşmasının nedenidir.

Dolayısıyla iyi bir bağışıklık sistemi sadece vücudun kendi hücrelerinin "kötülüğe" karşı savunma yapmaya uygun olması anlamına gelmez, aynı zamanda iyi bir bağışıklık sistemi her zaman güçlü müttefiklerden oluşan bir orduya dayanır.

İşte modern tıbbın durdurulması gereken ölümcül mantığı: Bir ilaç icat edilir; ilk bakışta bir nimet gibi görünür çünkü kimse üzerinde fazla düşünmez. Kısa bir süre sonra, bu ilaç bir veba haline gelir çünkü yan etkileri bir dizi yeni sorun yaratır ve bu sorunlar için acilen çok daha fazla yeni ilaca ihtiyaç duyulur. Bu, modern tıbbın ölümcül büyüme mantığıdır.

Eğer halk sağlığı gerçekten iyileşir ve tıbbi tedaviye duyulan ihtiyaç azalırsa, bu geleneksel tıp için bir yenilgi, bir kriz ve bir gerileme olurdu. Ancak, gerçek bir şifacılar topluluğu için, bir nüfusun genel sağlık düzeyini yükseltmeyi başarabilmeleri mutlak bir hayal olurdu.

Ölüm tıbbının uşakları

Antibiyotik tuzağından kaçış

Mozaikteki son parça

2003