Als het over drugs gaat, neigen de staat en grote delen van de samenleving naar hysterie, ook al hebben ze geen flauw benul. Drugs vormen namelijk een zeer reële, zo niet dé meest reële, toegang tot de wereld van goden, demonen en andere wezens. Drugs die puur door de natuur worden aangeboden, zijn een geschenk van de goden.

Inheemse Amerikanen noemen psychedelische paddenstoelen, ook wel magische paddenstoelen genoemd, bijvoorbeeld "het vlees van de goden" omdat ze psilocybine bevatten. Met psychedelische stoffen die in een chemisch laboratorium zijn bewerkt, is voorzichtigheid geboden. Als een duivelse chemicus betrokken was bij de productie van LSD, of als de chemicus gewoon een slechte dag had, kunnen er nare of zelfs nog ergere dingen gebeuren.

In elk geval past drugsparanoia naadloos in het beeld van onze westerse cultuur. Het ontstaan ​​ervan begint met een leugen in plaats van de waarheid: In de Hof van Eden, in de wilde, vrije natuur, waren drugs vanzelfsprekend onderdeel van het leven, omdat iedereen wist dat het leven zich alleen ten volle kon ontvouwen door een verbinding met de goden.

Pas na de verdrijving uit het Paradijs werd verklaard: Vanaf nu geen drugs meer die een verbinding met de goden van planeet Aarde tot stand brengen. Want de mens moest voortaan zwoegen en worstelen in plaats van te streven naar de volmaaktheid van zijn ziel. Dat drugs vervolgens werden hergedefinieerd als de appel, als wederom een ​​leugen, toont het lage niveau van de christelijke religie aan.

Mensen leiden al 5000 jaar een leven vol lijden en leugens, met als hoogtepunt een religie waarin de held wordt vereerd in de positie van het ergste lijden, zodat men zichzelf altijd kan troosten met de gedachte dat men zo'n vernedering bespaard is gebleven.

Gedwongen door de ondraaglijke pijn van de volledige scheiding van het individuele bewustzijn van het goddelijke bewustzijn, waarin bijvoorbeeld wilde dieren volkomen bewust geïntegreerd zijn. Maar misschien zouden vrijheidslievende wezens zoals mensen zich nooit aan zulke kwellingen van slavernij en oorlog onderwerpen als ze een verruimd of meer verlicht bewustzijn bezaten.

Verdoving, leugens en bovenal de ergste vormen van geweld waren de prijs die de mensheid betaalde voor haar opkomst tot een hoogtechnologische cultuur. De ergste dingen gebeurden om mensen tot immense arbeid te dwingen. Zo zijn er bijvoorbeeld berichten uit Duitsland dat in de oudheid, toen het noodzakelijk werd geacht om seksuele energie om te zetten in arbeidsenergie, liefhebbers van masturbatie soms levend werden gevild als straf en afschrikking.

De hele achtergrond van onze westerse cultuur, inclusief de geheimen die in het Vaticaan en elders verborgen liggen, kan nu volledig openbaar gemaakt worden. Want de mensheid, zich volledig bewust van haar eigen ontwikkelingsgeschiedenis, hoeft niet langer bang te zijn voor zichzelf, want het duistere tijdperk is eindelijk voorbij. En we staan ​​op de drempel van een compleet nieuw tijdperk waarin de mensen op aarde eindelijk de vruchten kunnen plukken van hun lange lijden en harde werk.

Moderne technologie met zijn computers en robots, die lieve slaven die nooit lijden en die je zo nodig gewoon kunt uitzetten. Uiteindelijk werkt niets op aarde zonder slavernij, want alles wat aan zichzelf wordt overgelaten, verwildert en wordt teruggewonnen door de oernatuur.

Dit is in wezen de kern van de westerse cultuur geweest: de drang om de menselijke vrije wil te breken. Van de Egyptenaren tot de christenen werden ware experts gestuurd om dit te bewerkstelligen. De spirituele en religieuze concepten die hierbij betrokken waren, hadden altijd als primair doel om mensen te scheiden van hun oorspronkelijke natuurgoden.

En vandaag, na het einde van de antithese in de menselijke ontwikkeling, staan ​​we aan het begin van de synthese, fase 3, en als de mensheid niet volkomen dom is, kan ze een magnifieke revolutionaire triomf behalen in het nu aangebroken millennium, een triomf die een enorme sensatie zal veroorzaken en de aandacht zal trekken in de hele kosmos. Het deprimerende verhaal van Jezus zal plotseling in een totaal ander licht verschijnen.

In deze synthese is de menselijke evolutie dus aangekomen bij haar staat van zijn-voor-zichzelf, die goed beschreven kan worden op het niveau van Hegels logica. Deze logica stelt het bewustwordingsproces, oftewel de verlichting van het zijn, voor als een voortgang van zijn-in-zichzelf naar zijn-voor-zichzelf. Het resultaat van de evolutie omvat daarom altijd beide.

Natuurlijk is de oorspronkelijke toegang tot de goden en hun drugs, oftewel de integratie in het kosmische bewustzijn die openlijk verankerd is in het bewuste denken en niet alleen in het onderbewuste, net zo belangrijk als een ontwikkeld en volwassen ego dat het nieuwe collectieve bewustzijn een enorme impuls van kracht kan geven.

Als we er maar in slagen ons te bevrijden van de ketenen van het dualistische denken, dat wil zeggen de bekrompen dualiteit die alleen intern tegenstrijdige tegenstellingen kan oplossen, zelfs het universum opsplitst in zijn en bewustzijn, en zo, op filosofische gronden, oorlog uitroept tot de permanente toestand van het menselijk bestaan.

Hegel stelt opnieuw: rationeel denken, dat vast blijft zitten in het eindeloze of slecht oneindige heen en weer van these en antithese, verandert in rede wanneer men begrijpt dat these en antithese in de synthese altijd iets gemeenschappelijks hebben.

En zo, dankzij alle goden van het universum, zijn we nu aangekomen bij ons doel in het derde millennium, waar "medicijnen" en wetenschap natuurlijk een verenigd geheel vormen, net zoals biologie en "computers" perfect bij elkaar passen. Een sprong in bewustzijn naar een hoger niveau van gewaarwording staat op het punt te gebeuren of vindt al plaats, waarin er geen eeuwige tegenstellingen meer bestaan: geen Joden tegen Arabieren, geen Joden tegen nazi's, geen politie tegen criminelen, geen Eerste Wereld tegen Derde Wereld, geen eeuwige tegenstelling tussen goed en kwaad, intern of extern, enzovoort.

Integendeel, een veelheid aan culturele, religieuze, individuele en collectieve identiteiten heeft nu voor het eerst de mogelijkheid om een ​​collectieve identiteit wereldwijd te beleven, dankzij moderne communicatietechnologieën en wereldwijde netwerken – en zelfs op planetaire schaal, zonder zich te hoeven onderwerpen aan een hiërarchisch systeem van hersenspoeling. De plotselinge toegang van alle mensen op aarde tot alle informatie is een waar geschenk van de goden.

Een van de ergste logische valkuilen van de menselijke evolutie is nu doorbroken, namelijk het feit dat de energie die nodig is om een ​​object te produceren of een mens groot te brengen altijd vele malen groter is dan de energie die nodig is om het te vernietigen. Het is daarom niet verwonderlijk dat mensen, volgens de wet van de inertie, herhaaldelijk van het rechte pad afwijken en destructief worden.

Dit gebeurt vooral omdat het individuele ego in het tijdperk van bewustzijnsverduistering zich oneindig eenzaam en verloren kan voelen. Naarmate mensen, dankzij moderne technologische mogelijkheden, samengroeien tot een hoger geheel en de individuele ego's hun spirituele en psychologische identiteit binnen dat gedeelde geheel herontdekken, hoeft geen mens meer verdwaald rond te dwalen.

En bovenal, wanneer dualistisch denken zich niet langer opdringt als het fundamentele pedagogische patroon, en criminelen en politieagenten simpelweg worden opgeleid en geïnstitutionaliseerd om educatieve redenen, dan verdwijnt de criminaliteit en kunnen mensen weer vertrouwen en zelfs liefde voor elkaar ontwikkelen. Wanneer het duidelijk is dat er in dit gezuiverde en gehumaniseerde paradijs geen primitief darwinisme meer bestaat dat volgens sommigen met primitieve dwangsystemen in bedwang moet worden gehouden en gecultiveerd.

Als we begrijpen dat de aarde een enorm levend organisme is en dat de mens de meest bewuste en onafhankelijke cel ervan is, dan kan de mensheid werkelijk grote dingen bereiken, omdat ze niet langer 90% van haar tijd zal verspillen aan zinloze ruzies. We kunnen een paradijs creëren waar mensen en goden samenleven.

Iemand die grote dingen wil bereiken, kan dat doorgaans alleen volhouden als hij veel menselijke helpers heeft of werkelijk hand in hand gaat met de goden, die absoluut alle vragen kunnen beantwoorden en die, in geval van twijfel, zelfs direct kunnen ingrijpen als het succes van de hele onderneming in gevaar is.

Maar dit mag op dit punt niet verborgen blijven; uit eigen ervaring weten we dat het een zeer moeilijke strijd kan zijn tussen het eigen ego en de wil tot het goddelijke geheel, totdat het eigen ego bereid is zich werkelijk en vrijwillig in het goddelijke geheel te integreren.

Hoewel men oneindig veel succesvoller is in samenwerking met de goden – omdat de goden immers ook gefascineerd zijn door de grootse prestaties van mensen, zoals regisseurs in een film – betekent dit ook dat de goden later in het leven het laatste woord hebben in betwiste zaken, en dat het ego bij twijfel op de achtergrond moet treden. Dit is echter volkomen terecht, omdat het individuele ego, met zijn eindige intellect, nooit alle oneindig vele aspecten volledig kan bevatten en overwegen.

Niettemin wordt het individu tijdens dergelijke inwijdingsprocessen herhaaldelijk door de goden gevraagd of hij dit werkelijk verlangt, want eenmaal verheven tot het goddelijke niveau is er geen weg terug, alleen succes of de dood. De kwalitatieve sprong in het menselijk bestaan ​​en bewustzijn is echter zo groot en indrukwekkend, zodra de menselijke ziel in de kring van de goden is opgenomen, dat de wens om terug te keren, zodra men de schaduw van het eigen ego heeft overstegen, simpelweg niet opkomt.

2003