Όσον αφορά τα ναρκωτικά, το κράτος και μεγάλα τμήματα της κοινωνίας τείνουν προς την υστερία, παρόλο που δεν έχουν την παραμικρή ιδέα. Διότι τα ναρκωτικά αποτελούν μια πολύ αληθινή, αν όχι την πιο αληθινή, πρόσβαση στον κόσμο των θεών, των δαιμόνων και άλλων οντοτήτων. Τα ναρκωτικά που προσφέρονται καθαρά από τη φύση είναι ένα δώρο των θεών.

Για παράδειγμα, οι ιθαγενείς Αμερικανοί αναφέρονται στα ψυχεδελικά μανιτάρια που περιέχουν ψιλοκυβίνη, γνωστά και ως μαγικά μανιτάρια, ως τη σάρκα των θεών. Με τις ψυχεδελικές ουσίες που έχουν υποστεί επεξεργασία σε χημικό εργαστήριο, συνιστάται σίγουρα προσοχή. Εάν ένας διαβολικός χημικός συμμετείχε στην παραγωγή LSD ή αν ο χημικός απλώς είχε μια κακή μέρα, κάτι δυσάρεστο ή χειρότερο σίγουρα θα μπορούσε να συμβεί.

Σε κάθε περίπτωση, η παράνοια των ναρκωτικών εντάσσεται άψογα στην εικόνα του δυτικού μας πολιτισμού. Η ιστορία της προέλευσής της ξεκινά με ένα ψέμα αντί για την αλήθεια: Στον Κήπο της Εδέμ, στην άγρια, ελεύθερη φύση, τα ναρκωτικά ήταν φυσικά ένα φυσικό μέρος της ζωής, επειδή όλοι γνώριζαν ότι μόνο μέσω της σύνδεσης με τους θεούς μπορούσε η ζωή να ξεδιπλωθεί στην πληρότητά της.

Μόνο μετά την εκδίωξη από τον Παράδεισο δηλώθηκε: από εδώ και στο εξής, τέλος στα ναρκωτικά που δημιουργούν μια σύνδεση με τους θεούς του πλανήτη Γη. Διότι ο άνθρωπος έπρεπε πλέον να μοχθεί και να αγωνιστεί αντί να αγωνίζεται για την τελειότητα της ψυχής του. Το γεγονός ότι τα ναρκωτικά μετατράπηκαν στη συνέχεια σε μήλο ως ένα ακόμη ψέμα καταδεικνύει το χαμηλό επίπεδο της χριστιανικής θρησκείας.

Οι άνθρωποι έχουν ζήσει μια ζωή γεμάτη βάσανα και ψέματα εδώ και 5000 χρόνια, η κορωνίδα της οποίας είναι μια θρησκεία, της οποίας ο ήρωας λατρεύεται στη θέση του χειρότερου βασάνου, έτσι ώστε να μπορεί κανείς πάντα να παρηγορείται που γλιτώνει ένα τέτοιο κάρφωμα.

Αναγκασμένοι από τον αβάσταχτο πόνο του πλήρους διαχωρισμού της ατομικής συνείδησης από την ολότητα της θεϊκής συνείδησης, στην οποία, για παράδειγμα, τα άγρια ​​ζώα ενσωματώνονται απόλυτα συνειδητά. Αλλά ίσως τα όντα που αγαπούν την ελευθερία, όπως οι άνθρωποι, δεν θα υπέβαλαν ποτέ τους εαυτούς τους σε μια τέτοια δοκιμασία δουλείας και πολέμου, αν διέθεταν μια διευρυμένη ή, ακόμα καλύτερα, «φωτισμένη» συνείδηση.

Η αποβλάκωση, τα ψέματα και, πάνω απ' όλα, το χειρότερο είδος βίας ήταν το τίμημα της ανόδου της ανθρωπότητας σε έναν εξαιρετικά τεχνολογικό πολιτισμό. Τα χειρότερα πράγματα συνέβαιναν για να αναγκάσουν τους ανθρώπους σε απίστευτη εργασία. Για παράδειγμα, έχουμε αναφορές από τη Γερμανία ότι στην αρχαιότητα, όταν θεωρούνταν απαραίτητο να μετατραπεί η σεξουαλική ενέργεια σε εργασιακή ενέργεια, οι λάτρεις του αυνανισμού μερικές φορές γδέρνονταν ζωντανοί ως τιμωρία και αποτροπή.

Όλο αυτό το υπόβαθρο του δυτικού μας πολιτισμού, συμπεριλαμβανομένων των μυστικών που είναι κλειδωμένα στο Βατικανό και αλλού, μπορεί τώρα να εισαχθεί απρόσκοπτα στη δημόσια συνείδηση, επειδή η ανθρωπότητα, έχοντας πλήρη επίγνωση της δικής της αναπτυξιακής ιστορίας, δεν χρειάζεται πλέον να τρομοκρατείται από τον εαυτό της, επειδή η σκοτεινή εποχή έχει πλέον τελειώσει και βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας εντελώς νέας εποχής στην οποία οι άνθρωποι στον πλανήτη Γη μπορούν επιτέλους να δρέψουν τους καρπούς των μακροχρόνιων δεινών και βασάνων τους.

Η σύγχρονη τεχνολογία με τους υπολογιστές και τα ρομπότ της, αυτοί οι αξιαγάπητοι σκλάβοι που δεν υποφέρουν ποτέ και μπορούν απλώς να απενεργοποιηθούν αν χρειαστεί. Τελικά, τίποτα στον πλανήτη δεν λειτουργεί χωρίς δουλεία, επειδή οτιδήποτε αφήνεται στην τύχη του τείνει να γίνεται άγριο και να ανακτάται από την πρωτόγονη φύση.

Αυτό ήταν ουσιαστικά το κρίσιμο σημείο του δυτικού πολιτισμού: ο καταναγκασμός να παραβιαστεί η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου. Από τους Αιγύπτιους μέχρι τους Χριστιανούς, στάλθηκαν αληθινοί ειδικοί για να το πετύχουν αυτό. Οι πνευματικές και θρησκευτικές έννοιες που εμπλέκονταν είχαν πάντα ως πρωταρχικό στόχο να κρατήσουν τους ανθρώπους μακριά από τους αρχικούς θεούς της φύσης τους.

Και σήμερα, μετά το τέλος της αντίθεσης στην ανθρώπινη ανάπτυξη, βρισκόμαστε στην αρχή της σύνθεσης, της φάσης 3, και αν η ανθρωπότητα δεν είναι εντελώς ηλίθια, μπορεί να επιτύχει έναν μεγαλοπρεπή επαναστατικό θρίαμβο στη χιλιετία που έχει τώρα ξεκινήσει, έναν θρίαμβο που θα προκαλέσει τεράστια αίσθηση και θα τραβήξει την προσοχή σε όλο το σύμπαν. Η θλιβερή ιστορία του Ιησού θα εμφανιστεί ξαφνικά με εντελώς διαφορετικό φως.

Σε σύνθεση, η ανθρώπινη εξέλιξη έχει έτσι φτάσει στην κατάσταση του είναι-για-τον-εαυτό της, που περιγράφεται καλά στο επίπεδο της λογικής του Χέγκελ, η οποία αντιπροσωπεύει το γίγνεσθαι-συνείδησης, δηλαδή τη φώτιση του είναι, ως πρόοδο από το είναι-καθ' εαυτό στο είναι-για-τον-εαυτό της. Το αποτέλεσμα της εξέλιξης επομένως περιλαμβάνει πάντα και τα δύο:

Φυσικά, η αρχική πρόσβαση στους θεούς και τα ναρκωτικά τους, δηλαδή, η ενσωμάτωση ανοιχτά αγκυροβολημένη στο συνειδητό μυαλό και όχι μόνο στο υποσυνείδητο, στην κοσμική συνείδηση, είναι εξίσου μέρος της όσο και ένα αναπτυγμένο και ώριμο εγώ, το οποίο μπορεί να δώσει στη νέα συλλογική συνείδηση ​​μια τεράστια ώθηση δύναμης.

Μακάρι να καταφέρουμε να απελευθερωθούμε από τα δεσμά της δυϊστικής σκέψης, δηλαδή της στενόμυαλης δυαδικότητας που μπορεί μόνο να επιλύσει εσωτερικά αντικρουόμενες αντιφάσεις, ακόμη και να διαιρέσει το σύμπαν σε ύπαρξη και συνείδηση, και έτσι, σε φιλοσοφική βάση, να διακηρύξει τον πόλεμο ως τη μόνιμη συνθήκη της ανθρώπινης ύπαρξης.

Και πάλι, Χέγκελ: η ορθολογική σκέψη, η οποία παραμένει κολλημένη στο ατελείωτο ή μάλλον ατελείωτο μπρος-πίσω μεταξύ θέσης και αντίθεσης, μεταμορφώνεται σε λόγο όταν γίνει κατανοητό ότι η θέση και η αντίθεση έχουν πάντα κάτι κοινό στη σύνθεση.

Και έτσι, δόξα τω Θεώ τω σύμπαντι, έχουμε πλέον φτάσει στον στόχο της 3ης χιλιετίας, όπου, φυσικά, τα ναρκωτικά και η επιστήμη αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο, όπως ακριβώς η βιολογία και οι υπολογιστές ταιριάζουν απόλυτα. Ένα άλμα στη συνείδηση ​​προς ένα υψηλότερο επίπεδο επίγνωσης είναι επικείμενο ή λαμβάνει χώρα, στο οποίο δεν υπάρχουν πλέον αιώνιοι ανταγωνισμοί: κανένας Εβραίος εναντίον Αράβων, κανένας Εβραίος εναντίον Ναζί, καμία αστυνομία εναντίον εγκληματιών, κανένας Πρώτος Κόσμος εναντίον Τρίτου Κόσμου, καμία αιώνια αντίθεση μεταξύ καλού και κακού, εσωτερικά ή εξωτερικά, κ.λπ.

Αντίθετα, ένα πλήθος πολιτισμικών, θρησκευτικών, ατομικών και συλλογικών ταυτοτήτων έχει τώρα, για πρώτη φορά, την ευκαιρία να ζήσει μια συλλογική ταυτότητα σε όλο τον κόσμο, χάρη στις σύγχρονες τεχνολογίες επικοινωνίας και δικτύωσης, χωρίς να χρειάζεται να υποταχθεί σε ένα ιεραρχικό σύστημα πλύσης εγκεφάλου. Η ξαφνική πρόσβαση όλων των ανθρώπων στη Γη σε όλες τις πληροφορίες είναι ένα αληθινό δώρο από τους θεούς.

Μία από τις χειρότερες λογικές παγίδες της ανθρώπινης εξέλιξης έχει πλέον ξεπεραστεί, δηλαδή το γεγονός ότι η ενεργειακή δαπάνη για την παραγωγή ενός αντικειμένου ή την ανατροφή ενός ανθρώπου είναι πάντα πολλές φορές μεγαλύτερη από την ενεργειακή δαπάνη για την καταστροφή του. Επομένως, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι, σύμφωνα με τον νόμο της αδράνειας, οι άνθρωποι παρεκκλίνουν επανειλημμένα από το σωστό μονοπάτι και γίνονται καταστροφικοί.

Αυτό συμβαίνει κυρίως επειδή, στην εποχή της έκλειψης της συνείδησης, το ατομικό εγώ μπορεί να αισθάνεται απείρως μόνο και χαμένο. Στο βαθμό που οι άνθρωποι, χάρη στις σύγχρονες τεχνολογικές δυνατότητες, αναπτύσσονται μαζί σε ένα ανώτερο σύνολο και τα ατομικά εγώ έχουν ανακαλύψει ξανά την πνευματική και ψυχολογική τους ταυτότητα στο κοινό σύνολο, έτσι ώστε κανένας άνθρωπος να μην χρειάζεται πλέον να περιπλανιέται χαμένος.

Και πάνω απ 'όλα, αν η δυϊστική σκέψη δεν επιβάλλεται πλέον ως το βασικό παιδαγωγικό πρότυπο σε όλα, και οι εγκληματίες και οι αστυνομικοί απλώς εκτρέφονται και θεσμοθετούνται για εκπαιδευτικούς λόγους, τότε το έγκλημα εξαφανίζεται, οι άνθρωποι μπορούν να αναπτύξουν ξανά εμπιστοσύνη, ακόμη και αγάπη, ο ένας για τον άλλον, όταν είναι σαφές ότι στον καθαρισμένο και εξανθρωπισμένο παράδεισο δεν υπάρχει πλέον ένας πρωτόγονος Δαρβινισμός που κάποιος πιστεύει ότι πρέπει να περιοριστεί και να καλλιεργηθεί με πρωτόγονα καταναγκαστικά συστήματα.

Αν κατανοήσουμε ότι η Γη είναι ένας απέραντος ζωντανός οργανισμός και ότι οι άνθρωποι είναι τα πιο συνειδητά και ανεξάρτητα κύτταρά της, τότε η ανθρωπότητα μπορεί πραγματικά να πετύχει σπουδαία πράγματα, επειδή δεν θα σπαταλά πλέον το 90% του χρόνου της σε άσκοπους καβγάδες. Μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν παράδεισο όπου οι άνθρωποι και οι θεοί μπορούν να συνυπάρχουν.

Το άτομο που θέλει να πετύχει σπουδαία πράγματα μπορεί κανονικά να επιμείνει μόνο αν έχει πολλούς ανθρώπινους βοηθούς ή αν βαδίζει πραγματικά χέρι-χέρι με τους θεούς, οι οποίοι μπορούν να απαντήσουν σε όλες τις ερωτήσεις και οι οποίοι, σε περίπτωση αμφιβολίας, μπορούν ακόμη και να παρέμβουν άμεσα εάν υπάρχει κίνδυνος για την επιτυχία ολόκληρης της προσπάθειας.

Αλλά αυτό δεν πρέπει να αποκρυφθεί σε αυτό το σημείο· από τη δική μας εμπειρία γνωρίζουμε ότι μπορεί να είναι μια πολύ δύσκολη πάλη μεταξύ του εγώ κάποιου και της θέλησης για το θεϊκό σύνολο μέχρι το εγώ κάποιου να είναι έτοιμο να ενσωματωθεί πραγματικά και οικειοθελώς στο θεϊκό σύνολο.

Διότι, ενώ κάποιος είναι απείρως πιο επιτυχημένος όταν συνεργάζεται με τους θεούς, επειδή οι θεοί είναι επίσης απόλυτα γοητευμένοι όταν οι άνθρωποι επιτυγχάνουν σπουδαία πράγματα - όπως ακριβώς μπορούν να κάνουν και οι σκηνοθέτες - αυτό σημαίνει επίσης ότι στη μετέπειτα ζωή, όταν προκύπτουν διαφωνίες, οι θεοί έχουν τον τελευταίο λόγο, και σε περίπτωση αμφιβολίας, το εγώ πρέπει να περάσει σε δεύτερη μοίρα. Αυτό είναι απολύτως δικαιολογημένο, ωστόσο, επειδή το ατομικό εγώ, με την πεπερασμένη διάνοιά του, δεν μπορεί ποτέ να κατανοήσει και να εξετάσει πλήρως όλες τις άπειρες πτυχές.

Παρ' όλα αυτά, κατά τη διάρκεια τέτοιων διαδικασιών μύησης, το άτομο ρωτιέται επανειλημμένα από τους θεούς αν πραγματικά το επιθυμεί αυτό, γιατί από τη στιγμή που ανυψώνεται στο θεϊκό επίπεδο, δεν υπάρχει επιστροφή, μόνο επιτυχία ή θάνατος. Ωστόσο, το ποιοτικό άλμα στην ανθρώπινη ύπαρξη και συνείδηση ​​είναι τόσο μεγάλο και εντυπωσιακό, από τη στιγμή που η ανθρώπινη ψυχή γίνεται δεκτή στον κύκλο των θεών, που η επιθυμία για επιστροφή, από τη στιγμή που κάποιος έχει ξεπεράσει τη σκιά του εγώ του, απλά δεν προκύπτει.

2003