Πρόκειται για την επιχείρηση των ασθενειών, την οποία είμαστε όλοι αναγκασμένοι να επιδοτούμε. Ολόκληρο το έθνος είναι καταδικασμένο να υποστηρίζει ένα ολόκληρο επάγγελμα χωρίς κανείς να έχει την ευκαιρία να αποφασίσει εκ των προτέρων αν θέλει καν να συμμετάσχει σε όλη αυτή την απάτη της ασφάλισης υγείας.

Αυτό είναι εξαιρετικά αντισυνταγματικό. Είναι μια μεσαιωνική και αντιδημοκρατική δικτατορία των λευκών, η οποία επιτρέπεται να καταχράται όλους τους άλλους ατιμώρητα.

Και αυτό γίνεται αποκλειστικά προς όφελος της φαρμακευτικής βιομηχανίας και του ιατροβιομηχανικού συμπλέγματος. Με άλλα λόγια, οι ασφαλιστικές εταιρείες υγείας υποστηρίζουν μόνο έναν πολύ συγκεκριμένο κλάδο της ιατρικής, δηλαδή τη μηχανοτεχνική πλευρά της επιστήμης. Και ισχυρίζονται ασύστολα και αδίστακτα ότι η «συμβατική ιατρική» είναι ο μόνος δρόμος προς τη σωτηρία.

Και αυτός είναι ο επόμενος λόγος για τον οποίο το υποχρεωτικό σύστημα ασφάλισης υγείας είναι απολύτως αντισυνταγματικό. Οι ασφαλιστικές εταιρείες υγείας μου επιβάλλουν μια ιατρική περίθαλψη που δεν θέλω καθόλου.

Αν προτιμώ φυσικές θεραπείες, αν επιλέξω ομοιοπαθητική ή θεραπεία συμβίωσης, πρέπει να πληρώνω τα πάντα μόνος μου. Γιατί πρέπει να πληρώνω σε αυτό το υποχρεωτικό σύστημα ασφάλισης υγείας όταν, για παράδειγμα, ξέρω πολύ καλά ότι δεν θέλω ποτέ να πάω στο νοσοκομείο; Ο μόνος συμβατικός γιατρός που βλέπω τακτικά είναι ο οδοντίατρός μου. Θα μπορούσα απλώς να ασφαλιστώ ειδικά για οδοντιατρικά προβλήματα ή να πω ότι αν πρόκειται να πρέπει να πληρώσω πολλά από την τσέπη μου για οδοντιατρικές εργασίες ούτως ή άλλως, τότε θα προτιμούσα να φροντίζω άψογα τα δόντια μου, να πηγαίνω για εξετάσεις κάθε έξι μήνες, να πληρώνω μόνος μου αυτούς τους μικρούς λογαριασμούς και να μην ασφαλιστώ καθόλου.

Το πρόβλημα με το κέρδος από την ασθένεια είναι ότι είναι απολύτως λάθος προσέγγιση για έναν γιατρό να βγάζει χρήματα από την ασθένεια. Ένας γιατρός που μπορεί να κοιτάξει τον εαυτό του στον καθρέφτη με καθαρή συνείδηση ​​σήμερα βγάζει χρήματα από την υγεία. Ένας από τους μεγάλους πρωτοπόρους σε αυτόν τον τομέα είναι ο Δρ. Ραθ. Αυτός ο υποδειγματικός γιατρός έχει ξεκινήσει ένα σημαντικό κίνημα για τις βιταμίνες και έχει δείξει στη συμβατική ιατρική μια εντελώς νέα κατεύθυνση με την κυτταρική του ιατρική.

Ο Δρ. Ραθ αναγνώρισε ότι όλες οι σύγχρονες «επιδημίες», δηλαδή οι μαζικές ασθένειες όπως οι καρδιακές προσβολές, οι καρδιακές αρρυθμίες, ο διαβήτης και ο καρκίνος, μπορούν να αποδοθούν σε μια κακή κατάσταση όλων των εμπλεκόμενων μεμονωμένων κυττάρων.

Και ο κύριος λόγος για την κακή λειτουργία των κυττάρων είναι η ανεπαρκής παροχή βιταμινών και μετάλλων. Η χρόνια ανεπάρκεια βιταμίνης C μπορεί πλέον να συνδεθεί κλινικά με καρδιακές προσβολές και αρτηριοσκλήρωση. «Γιατί τα ζώα δεν παθαίνουν καρδιακές προσβολές;» ρωτάει ένα από τα διάσημα βιβλία του Rath. Η απάντηση είναι εκπληκτική: Σε αντίθεση με το ανθρώπινο σώμα, τα ζώα μπορούν να παράγουν τη δική τους βιταμίνη C. Οι άνθρωποι φαίνεται να έχουν χάσει αυτό το γονίδιο κατά τη διάρκεια της εξέλιξης.

Και οι βιταμίνες, των οποίων η κεντρική σημασία για την ανθρώπινη υγεία γίνεται σιγά σιγά εμφανής, φυσικά δεν καλύπτονται από την ασφάλιση υγείας. Αυτό καθιστά την παλιά παροιμία «η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία» ξανά εντυπωσιακά επίκαιρη.

Αλλά οι εταιρείες ασφάλισης υγείας αποτελούν προέκταση της χημικής και φαρμακευτικής βιομηχανίας και του ιατροτεχνικού βιομηχανικού συμπλέγματος. Και αυτές οι εταιρείες ευδοκιμούν όταν οι άνθρωποι αρρωσταίνουν σοβαρά, ώστε να μπορούν να πειραματίζονται μαζί τους. Γι' αυτό και μάχονται τόσο σθεναρά το κίνημα των βιταμινών, επειδή αν οι άνθρωποι γίνονταν πραγματικά πιο υγιείς, η επιχείρησή τους να επωφελούνται από την ασθένεια θα καταστρεφόταν.

Για να το επαναλάβουμε κατηγορηματικά: Οι σύγχρονες επιδημίες μπορούν να εξαλειφθούν με τη χρήση βιταμινών, μετάλλων και, φυσικά, του φαρμακευτικού φυτού κάνναβης. Και για να διευκολυνθεί μια τέτοια ανακάλυψη, πρέπει να απελευθερωθούμε από το καταναγκαστικό σύστημα της ασφάλισης υγείας το συντομότερο δυνατό.

Σύντροφοι του θανάτου - όχι της ζωής

Η δύναμη του κινήματος των βιταμινών

2003